Kangal Guinness ve Yaban Domuzu

I’d like to share with you this story written by my dear student Ann Gogerty.  When I’ve noticed that she likes stories, I’ve asked her to write a story in Turkish. I know this is not easy but she did it very well. I like her style, it’s fun 🙂 She wrote it in Turkish and English so if your level is very beginner but you still want to read something in Turkish, this story is perfect for you because you can check the English version, too.

 

Her gece ben havlıyorum. Arkadaşlarım da havlıyor. Aynı ‘internet chat.’ gibi.  Genellikle arkadaşlarımla buluşuyorum. Her gece havlıyoruz ve vahşi hayvanları arıyoruz. Bir çiftlikte yaşıyorum. İnsanlarımı korumam lazım.

Yaban domuzu tehlikeli bir hayvan. Yaban domuzu çok hızlıdır ve büyük gruplar halinde geziyorlar. Yaban domuzları badem ve zeytin ağaçlarını yemek istiyorlar. Bu iyi değil, onları annemin ve babamın ağaçlarından uzak tutmalıyız. Bir gece bir yaban domuzu ve ben kavga ettik. ‘Şimdi git!’ dedim. ‘Yok hayır!’ dedi. Çok kötüydü. Yaban domuzu beni boynumdan bıçakladı. Uzun dişini kullandı. Çok acıdı. Yavaş yavaş evime döndüm. Arkadaşlarım bana yardımcı oldu. Benim babam ve annem çok endişelendiler. Annem bir tabancayla  vuruldum diye düşündü.

5b477fa090e46bc736191577ecf3903b

Babam beni veterinere götürdü. Veterinere gitmekten hoşlanmıyorum. Ama gittim. Boynumdan ameliyat oldum. Sonra eve gittik. Çok yorgundum. Annem bana terasta yatmak için bir yatak yaptı. Bir saat sonra uyandım. Arkadaşlarımı tekrar görmek istedim. Böylece terastan ayrıldım.

Sonra eve geldim. Annem çok endişeliydi. ‘Guinness, neden tekrar gittin? Dinlenmeye ihtiyacın var!‘ dedi. Arka bahçeye beni götürdü ve bana gerçekten iyi yemek verdi. Et ve kemik çok seviyorum. Yedikten sonra çok yoruldum. Uyumaya gittim.

Sonra uyandım ve annem beni daha fazla yemekle besledi. Yemeklerimi yedim. Sonra arkadaşlarımın seslerini duydum :’Guinness! Neredesin? Gel ve bizimle oyna! ‘ dediler. ‘Geliyorum!’ dedim. Gitmek istedim. Ama gidemedim. Annem ve babam bahçe kapısını kilitledi! ‘Anne! Dışarı çıkmak istiyorum! Arkadaşlarımı görmek istiyorum!’ dedim. Beni duymadı. Ya da dinlemedi. Kapıyı açmadı.

6-daisy-hill-puppy-farm-mourn

Çitin üzerinden atlayacağım!’ diye düşündüm. Ancak çit çok yüksekti. Çitin üzerinden atlamaya çalıştım. Çok zordu. Ama sonunda atladım! Arkadaşlarımı tekrar gördüm ve çok mutlu oldum. ‘Nasıl hissediyorsun? Yaran nasıl? Geçmiş olsun!’ dediler. Ama cesurdum. ‘Sorun değil! O yaban domuzu beni öldüremez! Haydi gidelim! O yaban domuzunu korkutacağız!’ dedim.

Ann Gogerty

**********************************************************************************

Every night I bark. My friends also bark. It is the same as ‘internet chat.’ Usually I meet my friends. We bark all night and look for wild animals. I live on a farm. I have to protect my people.

The wild boar is a dangerous animal. They are very fast and they travel in large groups. The wild boar wants to eat almond and olive trees. This is not good, we must keep them away from Mom and Dad’s trees. One night a wild boar and I fought. ‘Leave now!’ I said. ‘No, no!’ he said. It was very bad. The wild boar stabbed me in the neck. He used his long teeth (tusks). It hurt a lot. I slowly returned home. My friends helped me. My dad and mom were very worried. My mom thought I had been shot with a gun.

My dad took me to the vet. I do not like going to the vet. But I went. I had surgery. Later we went home. I was very tired. My mom made me a bed to sleep on the terrace. I woke up one hour later. I wanted to see my friends again. So I left the terrace.

Later I came home. Mom was very worried. ‘Guinness, why did you go again? You need rest!’ she said. She took me to the back garden and gave me really good food. I love meat and bone very much. After I ate I was very tired. I went to sleep.

Later I woke up and Mom fed me more food. I ate it. Then my friends started barking. ‘Guinness! Where are you? Come and play with us!’ they said. ‘I’m coming!’ I saıd. I wanted to leave. But I could not go. Mom and Dad locked the garden gate! ‘Mom! I want to go out! I want to see my friends!’ I called. She did not hear me. Or she did not listen. The door would not open.

‘I will jump over the fence!’ I thought. But the fence was very high. I tried to jump over the fence. It was very difficult. But I finally jumped! I saw my friends again and I was very happy. ‘How do you feel? How is your wound? Geçmiş olsun!’ they cried. But I was brave. ‘No problem! That wild boar can’t kill me! Let’s go! We will scare that wild boar!’ I shouted.

Ann Gogerty

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s