PARMAK KIZ

Bir zamanlar bir kadın çok küçük bir çocuk istiyordu. Bunun için yaşlı bir büyücüye gitti. “Ben mini minnacık bir çocuk istiyorum. Bunun için bana yardım lazım.” dedi.

Büyücü bu çok zor bir şey değil dedi ve kadına bir arpa tanesi verdi. “ Bu arpayı bir çiçek saksısının içine ek ve bekle.” dedi. Kadın büyücüye on altın verdi, arpayı aldı ve evine gitti.

Kadın arpayı bir saksıya dikti. Aradan biraz zaman geçtikten sonra saksıdan güzel bir çiçek çıktı. Kadın sarı kırmızı yapraklarına baktı ve yaprakları öptü. “ Ne kadar güzel bir çiçek!” dedi.

Tam o sırada çiçek daha da büyüdü ve gerçek bir lale oldu. Lalenin içinde çok küçük ve ince, sevimli bir kız oturuyordu. Kadın kızı eline aldı ve ona “parmak kız” diye seslendi.

Parmak kızı küçük bir ceviz kabuğunun içine koydu. Kabuğun içine yapraklardan bir yatak yaptı. Parmak kız bu ceviz kabuğunda çok rahattı. Geceleri burada uyudu ve gündüzleri masanın üstünde oynadı. Bazen parmak kız çok güzel şarkılar söylüyordu. Çok güzel ve tatlı bir sesi vardı.

Bir gece parmak kız derin derin uyuyordu. Yaşlı ve çirkin bir kurbağa parmak kızı gördü. “Oğlum için çok güzel bir gelin buldum.” diye düşündü yaşlı kurbağa. Parmak kızı sessizce evden kaçırdı.

Kurbağa ve oğlu bir dere kenarında oturuyordu. Yaşlı kurbağanın oğlu da kendisi gibi çirkindi. Yaşlı kadın ve oğlu, parmak kızı derenin kenarına koydular. Parmak kız hala ceviz kabuğunun içinde uyuyordu.

Ertesi gün zavallı parmak kız uyandı ve çok şaşırdı. Her yanı suyla çevriliydi. Parmak kız çok korktu ve ağlamaya başladı.  Yaşlı kurbağa parmak kızın sesini duydu. Parmak kızı aldı ve bir yaprağın üstüne koydu. Yaşlı kurbağa oğlunu çağırdı çünkü parmak kızla oğlunu tanıştırmak istiyordu.

Yaşlı kurbağa, parmak kıza “ Bak bu benim oğlum, o senin yakında kocan olacak.” dedi.

Genç kurbağa “ Vrak, vrak, vrak.” diye karşılık verdi.

Yaşlı kurbağa “ Sizin için derenin yanında bir ev hazırlıyorum.” dedi.

Sonra oğluyla beraber hazırlıklara başladılar. Parmak kız o kurbağayla evlenmek istemiyordu. Yavaş yavaş ağlamaya başladı. Derede balıklar vardı ve onlar da parmak kız için üzüldüler.  Balıklar parmak kızı bu kurbağa ailesinden kurtarmak istiyordular. Bunun için parmak kızın yaprağını dereye taşıdılar. Parmak kız yaprağın üstünde derede yüzmeye başladı.

Parmak kız mutlulukla derede ilerledi. O çirkin kurbağa ailesinden kurtuldu. Çok mutluydu. Güneş çok güzel parlıyordu. Parmak kız çok güzel yerlerden geçti ve hoş kokulu çiçekler gördü.

Sonra birden bir ağustos böceği onu gördü ve çok beğendi. Ağustos böceği parmak kızı ağzıyla tuttu ve kendi yuvasına götürdü. “ Tanrım ne kadar güzel bir kız, ne kadar küçük ve tatlı.” diye düşündü.

Ağustos böceğinin yuvası bir ağaçtaydı ve başka ağustos böcekleri de bu ağaçta yaşıyordu. Bu ağustos böcekleri parmak kızın sesini duydular ve çok merak ettiler. Bütün ağustos böcekleri parmak kızı görmek için geldi. Bazıları parmak kızı çok kıskandı.

“ Ne kadar çirkin bir kız.”

“ Sadece iki tane bacağı var.”

“Üstelik antenleri de yok ve insanlara benziyor.” dediler.

Parmak kız bu sözleri duyduktan sonra çok üzüldü. Diğer ağustos böceği de onu güzel buluyordu ama arkadaşlarının sözlerinden sonra fikri değişti.

Sonunda Ağustos böceklerinin hepsi parmak kızı çirkin buldular ve onu evlerinden kovdular.

Parmak kız tek başına kırlarda dolaştı ve şarkılar söyledi. Çiçeklerin gölgesinde uyudu. Bütün yaz çok iyi geçti. Ve sonunda kış geldi ve hava çok soğumaya başladı. Parmak kız için yemek bulmak çok zor oldu. Giysileri çok inceydi ve çok üşüyordu. Sıcak bir yer bulmak için yürümeye başladı. En sonunda bir tarla faresinin evine geldi.

maxresdefault.jpg

Yaşlı tarla faresi parmak kızı gördü ve onu evine davet etti. Parmak kız hemen kabul etti ve beraber yemek yediler.

Tarla faresi parmak kıza “ Bütün kış burada kal! Dışarısı çok soğuk. Ama bir şartım var.” dedi

Parmak kız merakla “ Şartın ne?” diye sordu.

Tarla faresi “ Evimi temiz tut ve bana masallar anlat. Senin sesin çok güzel ve ben masal dinlemeyi çok seviyorum.” dedi.

Tabi ki parmak kız çok sevindi ve bu teklifi hemen kabul etti. Böylece parmak kız, tarla faresiyle yaşamaya başladı.

Bir gün tarla faresi “ Parmak kız, bugün bir misafirimiz gelecek.” dedi.

Bu misafir bir köstebekti ve çok zengindi. Köstebek haftada bir gün tarla faresini ziyaret ediyordu.

Köstebek parmak kızı gördü ve çok beğendi. O gün köstebek, parmak kıza evlenme teklif etti. Parmak kız onunle evlenmek istemiyordu. Şimdilik hiçbir şey söylemedi.

Ertesi gün köstebek onları evine götürmek istedi. Karanlık ve dar bir tünelde uzun süre yürüdüler. Tünelin içinde bir kırlangıç vardı.

Köstebek “ Tanrıya şükür, bir leylek değilim. Zavallı kuş yakında ölecek, çünkü sürüsünü kaybetti ve burada böyle hastalandı.” dedi.

Parmak kız, leylek için çok üzüldü. O gece eve döndükten sonra uyumadı çünkü aklında hep o hasta leylek vardı. O gece parmak kız gizlice leyleğin yanına gitti. Leyleğin başını okşadı ve ona ninniler söyledi.

Böylece her gece parmak kız leyleğin yanına gitmeye başladı. Bazen ona yemek götürüyordu bazen de nane yapraklarıyla onu iyileştiriyordu.

Bir gece parmak kız leyleği okşuyordu ve birden onun nefesini hissetti. Leylek ayağa kalktı ve artık daha iyi hissediyordu.

“ Çok teşekkür ederim parmak kız, beni sen iyileştirdin. Sen çok iyi kalpli bir kızsın. Şimdi ben sıcak ülkelere göç edeceğim. Burası çok soğuk. Sen de benimle gel.” dedi.

Parmak kız tarla faresini üzmek istemiyordu, bunun için leylekle gitmek istemedi. Leylek hazırlığını yaptı ve oradan uzaklaştı. Havada çok güzel uçuyordu. Parmak kız, leyleğin arkasından el salladı. Üzgündü ve şimdi daha yalnız hissediyordu.

thumbelina_by_taijavigilia-d4q0owf.png

Aradan günler geçti ve bir gün tarla faresi “ Parmak kız, artık evlenme zamanı geldi.” dedi.

Parmak kız “ Ben evlenmek istemiyorum.” dedi.

Tarla faresi gerçekten çok şaşırıyordu ve kızıyordu. “ Bu kadar zengin biriyle neden evlenmek istemiyorsun. Aslında çok şanslısın. İnadı bırak ve düğün için hazırlan.” dedi.

Düğün günü parmak kız son defa güneşi görmek için dışarıya çıktı. Çünkü köstebek ışıktan nefret ediyordu ve bunun için evi kapkaranlıktı.

Parmak kız “ Bir çiçeğe sarıldı ve elveda güzel çiçek ve elveda güneş.” dedi.

Parmak kız gökyüzüne bakıyordu ve ağlıyordu. Tam o sırada “ Cik,cik, cik.” diye bir ses duydu. Bu ses arkadaşı leylekten geliyordu. Leylek hemen parmak kızın yanına uçtu. Parmak kız çok mutlu oldu ve hemen ona herşeyi anlattı.

Leylek “ Gel benimle, sırtıma atla ve sıkı tutun. O karanlık evden çok uzaklara gideceğiz.” dedi.

Parmak kız sevinçle kabul etti ve leyleğin sırtına atladı. Beraber hemen uçmaya başladılar. Beraber ormanların ve okyanusların üstünden geçtiler. Çok güzel meyve bahçeleri gördüler. Sonunda bir gölün yanında durdular. Bu gölün yanında bir şato vardı.

Leylek “ İşte benim evim şu şatonun üstünde. Ama sen benimle orada yaşama, bu uygun değil. Sen şurada bir çiçek seç ve onun üstünde yaşa.” dedi.

Parmak kız çok mutluydu, bu şato ve çiçekler çok güzel görünüyordu. Parmak kız leyleğe çok teşekkür etti. Bir tane çiçek seçti ve üstüne çıktı. Parmak kız bu yeni evini çok beğendi. Birden tuhaf bir şey oldu ve çiçeğin içinden çok küçük ve saydam bir adam çıktı. Bu adam aynı parmak kız gibi küçüktü ve saydam kanatları vardı. Başının üstünde de bir taç vardı.

Thumbelina Story.jpg

Parmak kız, kırlangıca “ Tanrım, ne kadar ilginç, benim gibi küçük bir erkek.” dedi.

Bu saydam adam bir çiçek perisiydi ve çiçeğin içinde yaşıyordu. Saydam adam parmak kızı çok beğendi. Altın tacını çıkardı ve parmak kıza sordu. “ Benimle evlenir misin? Beni sen seçtin.” dedi.

Parmak kız sonunda kendine uygun bir koca buldu ve çok mutluydu. Hemen evlendiler ve diğer çiçek perileriyle kutlamalar yaptılar. Herkes bir hediye getirdi. Bir sinek parmak kıza saydam bir çift kanat hediye etti. Parmak kız en çok bu hediyeyi beğendi ve onu hemen omuzlarına taktı. Şimdi parmak kız da kocası gibi uçuyordu.

Çiçek perileri, parmak kıza “ Artık senin adın ‘parmak kız’ olmayacak, bu çok çirkin bir isim, senin yeni adın ‘Maya’ olacak.” dediler.

Parmak kız bu ismi çok sevdi ve kocasıyla beraber mutlu bir hayat yaşadı. Her yaz leylek ailesiyle onu ziyaret etti.

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s